(Σάββατο 25 Απριλίου 11:20)
Αρχαιολόγος ΕΦΑΑΝΑΤ
Έργα προστασίας και ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου Δρυμού Λαυρεωτικής.
Η κοιλάδα της Σούριζας – Αγριλέζας, στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Σουνίου, εντάσσεται στην ευρύτερη περιοχή των μεταλλείων, που καλύπτουν συνολικά περί τα 45.000 στρέμματα. Η κοιλάδα συγκεντρώνει ένα από τα πυκνότερα σύνολα μεταλλευτικών και μεταλλουργικών εγκαταστάσεων στην περιοχή. Πρόκειται για έναν εκτεταμένο ερειπιώνα, ο οποίος καλύπτει το σύνολο της κοιλάδας με τους κλάδους της, μία έκταση περί τις 7.500 στρέμματα. Στόμια αρχαίων μεταλλευτικών στοών, που διακλαδίζονται υπογείως, κατακόρυφων φρεάτων και ένα πλήθος μεταλλουργικών εργαστηρίων αποτελούν τεκμήρια της μεγάλης κλίμακας παραγωγής αργύρου και μολύβδου.
Ο αρχαιολογικός χώρος του Δρυμού αποτελούσε για πολλά χρόνια μια περιοχή σχεδόν ξεχασμένη, όσον αφορά στην προστασία και ανάδειξη του πολιτιστικού της πλούτου. Αυτό άρχισε να αλλάζει τη δεκαετία του 2000, όταν ο Ευάγγελος Κακαβογιάννης μετά τις ανασκαφικές του έρευνες σε αρχαία μεταλλουργικά εργαστήρια στην περιοχή του Δρυμού, οραματίστηκε τη δημιουργία ενός οργανωμένου αρχαιολογικού χώρου στο οποίο θα αναδεικνύονταν τα μοναδικά τεχνολογικά επιτεύγματα της αρχαίας μεταλλευτικής και μεταλλουργίας. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής, στην προσπάθειά της να προβάλει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της Λαυρεωτικής και τη συμβολή της στη διαμόρφωση της ιστορίας του Αθηναϊκού κράτους έχει αναπτύξει ένα πρόγραμμα ανάδειξης των αρχαιολογικών χώρων της Λαυρεωτική. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι εργασιίες που υλοποιήθηκαν πρόσφατα στην συγκεκριμένη περιοχή και οι οποίες θα παρουσιαστούν αναλυτικά στην παρούσα ανακοίνωση.
